[ تعريف اللواط وطرق إثباته ] [ مسألة 1 - اللواط وطء الذكران من الآدمي بإيقاب وغيره . وهو لا يثبت إلّاباقرار الفاعل أو المفعول أربع مرّات ، أو شهادة أربعة رجال بالمعاينة مع جامعيّتهم لشرائط القبول . ] تعريف لواط و راه‌هاى اثبات آن در اين مسأله دو فرع مطرح است : 1 - لواط به وطى ذُكران از آدمى به داخل كردن يا غير آن گويند . 2 - راه ثبوت لواط به چهار مرتبه اقرار فاعل يا مفعول بوده ، و يا چهار مردى كه شرايط شهادت را داشته باشند ، به رؤيت و معاينه‌ى لواط شهادت دهند . امام راحل رحمه الله مىفرمايد : لواط وطى « ذُكران » است . « ذُكران » مانند « ذُكور » جمع « ذَكَر » است ؛ و گرنه اگر مراد دو مذكّر بود ، بايد آن را به سبب مضاف‌اليه بودن « ذكرين » مىگفت . علّت اين اطلاق ، استعمال فقهاى بزرگ مانند صاحب شرايع « 1 » و غير او است ؛ امامِ راحل رحمه الله نيز در تعبير ، از آنان متابعت كرده‌اند . وطى خواه به ايقاب و دخول باشد يا غير آن ، لواط است ؛ بنابراين ، دايره‌ى لواط را توسعه مىدهند . پس ، شامل « بين الفخذين » نيز مىشود . قبل از ورود به تعريف لواط ، بايد به دو مطلب توجّه شود : مطلب اوّل : ريشه‌ى لغوى لواط « لواط » آيا لفظى عربى بوده ، و ريشه و اصل لغوى دارد ، يا از واژه‌هاى مستحدثه است و براى آن در لغت عرب اصل و ريشه‌اى نيست ؟ صاحب جواهر رحمه الله مىفرمايد : « واشتقاقه من فعل قوم لوط » ؛ اين كلمه از فعل قوم لوط مشتق شده ، و منشأش عمل آن قوم است . « 2 » مقصود صاحب جواهر رحمه الله از اين عبارت چيست ؟ دو احتمال در آن وجود دارد :

--> ( 1 ) . شرايع الاسلام ، ج 4 ، ص 941 . ( 2 ) . جواهر الكلام ، ج 41 ، ص 374 .